Asumero

Asumero? Paano nati I papaliwanag ang salitang ito? Nagiging masama ba ang isang tao kung sya ay magiging ganito? Ito ay aking opinyon lamang. Maaaring may mabanggit akong pananaw na taliwas sa iyo. Kung sa tingin mo sa unang pagbasa palamang ay hindi ka na sang-ayon, maaari ka ng tumigil sa pag babasa. Magkaganon man ay ipagpapatuloy ko ang aking pag-sulat.

Ako ay isang asumero. Gagawin ko ng halimbawa ang aking sarili. Noong unang panahon may isang tao akong nakilala. Sa una ay naiilang pa akong makipag usap sa kanya dahil siguro nga ay bago kaming magkakilala. Habang lumilipas ang mga araw ay unti unti kaming nagkapalagayan ng loob dahilan na rin siguro ng madalas naming pagkikita at pag-uusap. Maganda naman ang ipinapakita kong pah-uugali sa kanya at ganoon din sya sa akin. Hindi ko naman sinasabi ma sa buong panahon na magkasama kami parati ay puro magagandang pangyayri ang nagaganap. May mga pangilan ngilan ding pangyayari na nagtatalo kami sa ilang mga bagay dala marahil ng pagkakaiba ng aming pananaw subalit hindi ito naging hadlang patungo sa maganda naming pagsasamahan.

Ikaw ba bilang tao, hindi ka ba mahuhulog sa isang patibong kung puro mapang-akit ang iyong nakikita? Nakakatawang isipin na ako ay nahulog. Oo, nahulog ako sa kanya. Baliw mang ituring ang ganitong pananaw ngunit naramdaman ko ito. Walang halong kalokohan. Sa ganitong sitwasyon ako naging asumero.

Akala ko, ayos lang. Akala ko, pwede na. Akala ko sapat na ang lahat ng ito upang makamit ko ang isang bagay na iniisip kong kaya nyang ibigay sa akin. Ngunit mali pala. Nakakalungkot lang isipin ma sa lahat ng ginawa mo para maging maayos ang inyong relasyon ay wala lang pala lahat ito sa kanya. Normal lang kung baga. Iyon bang pangkaraniwan na sa kanya lahat ng iyong ginawa dahil siguro marami ng gumawa noon sa kanya. Hindi ka naiiba, hindi naging especial ang lahat ng efforts mo. Kaya sa bandang huli, wala lang, wala lahat, walang pakinabang, walang silbi. sa una, hindi mo naman intensyon na kaya mo ginawa ang lahat ng ito ay upang pasagot mo xa dahil hindi mo ito naiisip. Sa kadalasan lang siguro ng inyong pag-sasama ay unti unting nabubuo sa utak mo ang mga bagay na ganito.

Asumero. Paano ba nagiging ganito ang isang tao? Ito ang ilan sa aking naisip kung paano ako naging asumero.

Sa lahat ng kabutihan na ipinapakita at ibinibigay mo sa kanya, parating mabuti ang kanyang tugon. Kung makagawa ang isa man sa inyo ng pagkakamali, siya ang unang humihingi ng tawad. Iyon bang bago palamang humuhupa ang tensyon sa iyong damdamin ay nauna na sya at humihingi ng paumanhin. Kapagka iniisip mo sya, masaya ka tapos minsan, iniisip mo palang sya, ayan na ang text o chat nya sa messenger. Parati syang nagyayayang lumabas, mamasyal o tumambay lamang na hindi normal dahil ang iba mo ngang kaibigan ay bihirang gawin ito sa iyo.

Ilan lamang sa mga bagay na iniisip ko ang mga nabanggit. Maaari kang magbiga ng iba pa kung paano mo nasasabing asumero ang isang tao.

Basta ako, ayus lang naman sa akin maging asumero, basta hindi nya pagsasamantalahan ang pagiging mabuti ko sa kanya. Kung ayaw nya sa akin, sabihin na nya ng maaga ng sa ganon, kahit madalas kaming magkasama, hindi ko maiisip na higit pa sa magkaibigan ang kaya nyang ibigay sa akin. Ayos lang naman kung ayaw nya eh, basta sabihin nya agad, nang hindi na ako mag isip na may pag-asa pa ako na kaya nyang ibigay ang pag-ibig na higit pa sa pagiging magkaibigan namin.

Nakakalungkot lang dahil nakakaramdam ako ng ganito. Normal lang siguro na masaktan ako sa sarili kong pananaw. Alam ko naman na hindi nya sinadya na saktan ang damdamin ko dahil sa una palamang ay wala naman syang binanggit. Ako lang ito, akin lang ito. At sa huli, ay napatunayan ko na tao ako, may damdamin, na hindi ako manhid at nakadarama ng saya at sakit sa aking buhay na gawa rin naman ng malikot kong pag-iisip.

Salamat sa pagbasa mo😊