Alam mo, baka isa ka sa mga out-of-school youth na nagbabasa nito ngayon. Siguro napaisip ka, “Anong mangyayari sa akin kung hindi ako nakatapos?” Totoo, mabigat dalhin ang label na OSY. Parang sinasabi ng mundo na kulang ka, o may na-miss ka na hindi mo na mababawi. Pero hayaan mong sabihin ko ito nang direkta: hindi pa huli ang lahat. At habang binabasa mo ‘to, para lang tayong magkausap.
Kung tutuusin, maraming kabataan ang naging OSY dahil sa iba’t ibang dahilan. May iba na tumigil dahil sa pera, may iba dahil sa problema sa pamilya, at meron ding dahil sa sariling desisyon. Normal na maramdaman mong mahirap bumangon. Pero hindi ibig sabihin na wala nang pag-asa. Ang tanong na lang, paano mo haharapin ang mga hamon na ito?
Yung Pakiramdam na Wala Kang Suporta
Minsan, hindi pera o libro ang unang problema. Minsan pakiramdam mo, wala kang kasama. Yung tipong parang wala nang naniniwala sa kakayahan mo. Ang bigat no’n, di ba?
May nakilala akong learner noon na tumigil sa Grade 9. Hindi dahil bobo siya o tamad, kundi dahil kailangan niyang tumulong sa negosyo ng pamilya. Ang iniisip niya, tapos na ang lahat para sa kanya. Pero nang bumalik siya sa ALS, doon niya nakita na may mga taong willing tumulong at umalalay sa kanya. At guess what? Unti-unti niyang na-build ulit yung tiwala sa sarili.
Kung ikaw nararamdaman mo ring nag-iisa ka, hanapin mo yung tamang tao o community. Kahit isang kaibigan, guro, o kakilala na magbibigay ng encouragement, malaking bagay na. Hindi mo kailangang mag-isa sa laban mo.
Limitadong Resources, Limitadong Pagkakataon?
Ang isa pang malaking hamon ng OSY ay yung kakulangan sa resources. Walang pera para sa tuition, walang magandang cellphone o laptop, minsan wala pa ngang notebook o ballpen. Kaya minsan ang iniisip ng iba, “Eh paano ako mag-aaral kung wala akong gamit?”
Pero eto ang totoo: hindi lahat nasusukat sa kung anong hawak mo. May learner ako na nakausap na nagre-review gamit lang ang lumang cellphone ng kuya niya. Mabagal, laging nagha-hang, pero araw-araw siyang nagbabasa ng modules at sinusulat sa papel ang notes niya. Hindi siya tumigil dahil lang kulang siya sa gamit. At ngayon, mas malayo na ang narating niya kaysa sa mga taong kumpleto nga sa gamit pero hindi ginagamit nang tama.
Kaya kung iniisip mong kulang ka, tandaan mo: mas malaki ang laban ng may tiyaga kaysa sa may gamit lang. Ang disiplina at consistency ang totoong puhunan.
Yung Laban sa Sarili Mong Isip
Aaminin ko, minsan hindi pera o gamit ang problema. Minsan ikaw mismo ang kalaban mo. Yung bumubulong sa isip mo na, “Wala ka nang mararating.” O kaya, “Matanda ka na para bumalik sa pag-aaral.” Nakakatakot kalabanin ang sariling doubt kasi parang wala kang ligtas na lugar.
May learner akong tinanong dati kung bakit gusto niyang bumalik sa pag-aaral. Ang sagot niya, “Sir, baka matanda na ako para dito.” Napangiti lang ako at sinagot ko, “Kung kaya ng iba, bakit hindi mo susubukan?” At nang tinuloy niya, doon niya nakita na hindi pala hadlang ang edad. Hindi pala totoo na huli na ang lahat. Ang totoong hadlang lang ay kapag naniwala ka na wala ka nang magagawa.
Kung may doubt ka ngayon, tandaan mo ito: normal yan. Pero wag mong hayaan na yun ang magdikta ng desisyon mo.
Ano ang Pwede Mong Gawin Ngayon
Hindi ko sasabihin sa’yo na madali lang lahat. Alam kong mahirap. Pero kung gusto mong simulan ulit, subukan mong gawin ito:
-
Maghanap ng support system. Kahit isang tao lang na maniniwala sa’yo, malaking tulong na yun.
-
Gamitin ang meron ka. Kahit lumang cellphone o papel lang, gamitin mo para matuto.
-
Baguhin ang mindset. Wag mong isipin na huli na. Ang isip ang unang dapat mong baguhin.
-
Simulan sa maliit. Kahit 20 minutes ng pagbabasa o pagsusulat, malaking tulong sa consistency.
-
Mag-reflect araw-araw. Tanungin mo ang sarili mo: “Ano ang natutunan ko ngayon?”
Para Sa’yo
Ngayon, gusto kong tanungin ka. Ano ang pinakamalaking hamon mo bilang OSY? Pera ba, resources, o sarili mong isip? At ano ang kaya mong gawin ngayon, kahit maliit na hakbang lang, para simulan ang pagbabago?
Hindi ko hinihingi na baguhin mo agad ang buong buhay mo. Hindi ko hinihingi na maging perfecto ka. Ang hinihingi ko lang ay bigyan mo ang sarili mo ng pagkakataon. Kasi sa totoo lang, deserve mong makabalik, matuto, at magtagumpay.
Ang pagiging out-of-school youth ay hindi katapusan. Oo, mahirap. Oo, puno ng hamon. Pero hindi ito ang hulí mong kwento. Ang label na “OSY” ay pansamantala lang. Ang mahalaga ay kung paano ka magdedesisyon ngayon.
Kung may isa kang aral na gustong tandaan mula sa lahat ng binasa mo, eto yun: hindi mo kailangang sabay-sabay ayusin ang lahat. Minsan sapat na yung unang maliit na hakbang para makabalik sa tamang direksyon.
At kung nagawa mo nang basahin ito hanggang dulo, ibig sabihin may parte sa’yo na handa na talagang magsimula ulit. Kaya ang tanong ko na lang: kailan mo sisimulan?
No comments:
Post a Comment